Tien jaar

'Dan zit je er al tien jaar!', riep zij lichtelijk verbijsterd uit.

Ik weet best hoe dat komt.
Tussen bevruchting en bevalling en borstvoeding en baby en bevruchting en bevalling en borstvoeding en baby was ik echt helemaal niet bezig met een andere baan.

Nu er wat meer rust is in huis, hoofd en hart is het zitvlees best wel op.

Het banenniveau is terug op dat van begin jaren zeventig, stond vorige week in de krant, maar niet in mijn branche.
En echt jong ben ik ook niet meer.
En ook niet zo flexibel.

Er was iets wat misschien een beetje leuk zou zijn op anderhalf uur rijden van huis.
Acht uur werken plus minstens drie uur onderweg is elf uur van huis op een dag.
Dat is behoorlijk lang voor een moeder van een jong gezin.

Ik zou natuurlijk voor mezelf kunnen beginnen.
Net als dertien jaar geleden.
Maar toen had ik een goedkoop huis, een meneer in new york die ik achterna ging en niemand om voor te zorgen.

Een lichtpuntje is wel dat het nog helemaal geen tien jaar is dat ik er zit.
Die lichtelijk verbijsterde vriendin had verkeerd geteld.
Het is nog maar acht jaar en vier maanden.