Slapen

Onlangs vertelde een collega aan de lunchtafel over iemand die wel elf uur per nacht kon slapen.
Hij vertelde het met enige jaloezie.
Dat zou hij ook wel willen.

Maar ik helemaal niet.
Zonde van de tijd om al die uren zomaar voorbij te laten gaan.
Kostbare tijd waarin je boeken kunt lezen, kunt internetten, een goed gesprek kunt voeren, na kunt denken, of gewoon stil voor je uit mag staren.
Vijf uur slaap nodig hebben, dát lijkt mij nou tof.

Maar ik slaap gewoon gemiddeld acht uur per nacht.

'Te kort slapen is een serieuzer probleem dan werd gedacht', staat vandaag in de krant.
Te kort, dat is 'vijf tot zes uur per nacht en soms nog minder'.
Het leidt volgens de Groningse neurobioloog die onderzoek deed bij ratten tot 'depressies en onevenwichtige emoties'.

Het is alwéér zo gek nog niet om gewoon gemiddeld te zijn.