Kransjes

Na de kassa stond er een groot rek met kerstkransjes.
Gratis mee te nemen
Ik zocht een pak met extra veel roze kransjes en stopte die in mijn tas. Toen keek ik even achterom om te zien of er geen bekenden waren.

Achter me liep een stel en de vrouw zei tegen de man:
Nou, dat geeft toch niet. Ze líggen er toch voor.

Vanmiddag kwam er een vriendinnetje van de oudste spelen en zij gaf het kransje na een minuscuul hapje terug. Een gegeven paard dat een gegeven paard is mag je vast wel in de bek kijken. Hier geldt de regel van de dubbele ontkenning, maar dan andersom, of zoiets.

Ondertussen kunnen die kransjes me gestolen worden.
Sinds vanmiddag denk ik nog maar aan
één ding.

Onmisbaar voor een hebberige werkendemoeder met een weblog, dacht ik zo.

Jammer dat ze niet in een rek achter de kassa liggen.