Jm/Mm

Daar lag ik met een meisje in mijn armen, met lichtblauwe babypakjes in de kast en een jongensnaam in mijn hoofd.
Toen de tweede weer een meisje was vroeg iedereen aan de vader of hij het niet erg vond. Nee, hij vond het niet erg.
Ik vond het erger. Maar dat wilde niemand weten.

Nog altijd is het gek om te horen dat ergens twee jongens worden geboren en nog gekker is het als zo'n moeder zichzelf een echte jongensmoeder noemt.
Want die echte jongensmoeder, dat was ik.

Al snel had ik me verzoend met mijn lot.
Meer dan dat.
Je kunt ook moeilijk anders, trouwens. En je weet ook niet hoe het anders was geweest.

Maar gisteren, toen de straten waren vergeven van rotjochies met rotrotjes toen kwam het uit de grond van mijn hart - Wat ben ik blij dat we twee meisjes hebben.

En nu weet ik het zeker.
Ik ben een meisjesmoeder.