Tienminutengesprek

Het eerste tienminutengesprek op school.

Jij gaat toch, zei ik voor de grap.

Jazeker, zei hij.

Ook een grapje.

Het was toch vervelend geweest als hij had gewild. Want ik wilde. Zelf horen hoe het gaat, zelf vragen stellen indien nodig, niet later een te korte samenvatting horen.

Thuis las ik in de krant een column van Rene Diekstra, de psycholoog. Dat uit onderzoek blijkt dat vaders erg belangrijk zijn voor jonge kinderen. Terwijl het toch vooral de moeders zijn die de zorgdingen doen.

Bij stellen voor wie het huishouden een steeds terugkerend onderwerp van discussie, ruzie of ergernis is (meestal zijn er dan nog geen kinderen) blijkt vaak dat vrouwen het werk maar moeilijk uit handen kunnen geven: ze doen het liever zelf want dan gebeurt het precies op het moment dat zij het willen en precies op de manier hoe zij het willen.

Veel moeders hebben er ook problemen mee om de zorg voor hun kinderen uit handen te geven. Zelfs als die handen toebehoren aan de vader.

De volgende keer mag hij naar het tienminutengesprek.

Het stelde toch niet zoveel voor.