Beter laat dan nooit

Erg vlot ben ik er niet bij, bij een weblog.
Maar daar is -ie dan.
Een truttige titel heeft -ie ook nog.

Half oktober is mijn ouderschapsverlof ingegaan. Een jaar lang werk ik niet vier, maar drie dagen. Ik ben mijn leidinggevende functie tijdelijk kwijt. Leidinggeven in drie dagen, dat kan niet, zeggen de mannen boven mij. Na 2,5 week zeg ik: Het geeft niet. Het is een verademing.

Het ouderschapsverlof aanvragen duurde veel langer. Het leek toch een soort nederlaag, alsof ik het niet aan kon, vier dagen een zware baan, twee kinderen van 2 en 4 en een man met onregelmatig werk. Wat een geluk, dat Christine Pannebakker mij een laatste zetje gaf met haar boek Het Mama Masterplan, een beetje te zweverig en te gelukkig voor mij, maar ondanks dat net wat ik nodig had. Je moet genieten, van het moederschap en van alles.

Nog even en ik ga ook zweverig en gelukkig klinken.