Het gaf hem ook zoveel rust

In de zomer waren we in Frankrijk. Naast ons kampeerde een gezin met twee dochters van 13 en 10 jaar oud. Een harmonieus, gelukkig gezin (welk gezin?).

De moeder, een jaar jonger dan ik, ook dat nog, vertelde dat zij was gestopt met werken toen haar oudste kind was geboren. Ze heeft nooit spijt gehad van haar keuze. Het gaf Lucas, haar man, ook zoveel rust, zei ze.

Ja! Dat zou het mij ook geven, dacht ik.
Je komt thuis, de boodschappen zijn gedaan, het eten is gekookt, de pantoffels staan klaar. Iemand vraagt: Wil je wat drinken? Hoe was je dag? Je eet. Je brengt de kinderen naar bed, misschien. Je leest de krant, je doet je ding. Je hebt zoveel rust.

Wij werkten toen nog beiden vier dagen in de week. Als ik wegging, was hij nog thuis. Als ik thuiskwam, was hij er nog niet. Wie samen zoveel dagen werkt, heeft een nanny of een au pair nodig. Dat geeft zoveel rust.

Je kunt natuurlijk ook gewoon een dag minder gaan werken.