Kiezen

Een van de nadelen van mezelf is dat ik zo moeilijk kan kiezen.
Dat zorgt in het dagelijks leven voor de nodige vertraging (wat moet ik aan, wat zullen we eten) en in de dingen die daar boven uitstijgen ook.

Wat niet helpt is na het getwijfel vooraf het getwijfel achteraf.
In een restaurant bijvoorbeeld, waar ik me blind staar op de menukaart en dan maar blind kies als de serveerster alweer komt vragen of we het al weten, heb ik negen van de tien keer het idee dat mijn tafelgenoot een betere keuze heeft gemaakt. Of toch niet?

Het kan soms erg lang duren, het wikken en wegen en het raadplegen van wegwijzers die leiden naar mijn eigen keuze.
Soms duurt het te lang.
Dan wordt de keuze vanzelf gemaakt.
Niet door mij, maar voor mij.

Dat lijkt het leven wat gemakkelijker te maken.
Maar toch.
Niet kunnen kíezen is lastig.
Niet kúnnen kiezen is nog lastiger.