Oud en nieuw

We reden in een enorm weids landschap de ondergaande zon tegemoet en een van de mannen in de auto zei dat dit het allermooiste uitzicht was, de allermooiste lucht, op het allermooiste moment.

Dat vond ik niet.
Ik hou meer van de zon die opkomt.
Meer van de dag die begint dan van de dag die eindigt.

Liever de voorpret dan de kater.
Liever het voorgerecht dan het nagerecht.
Liever het voorspel dan het naspel.
Liever het voorjaar dan het najaar.
Liever het eerste hoofdstuk dan het laatste.

Altijd dat melancholieke gevoel dat opkomt als het jaar bijna het oude jaar is.
En dat nooit wordt verdrongen door de gedachte dat het nieuwe jaar begint.

Dat komt doordat uiteindelijk niets het haalt bij de zomer, het hoofdgerecht, het hoogtepunt, het feest dat in volle gang is, het boek waarin je halverwege bent, het moment van de dag waarop de zon het hoogst staat -

En is dat niet gewoon nu?