Kampioen verdwalen

Drieendertig jaar geleden zaten we bij elkaar in de klas, vrijdagavond zaten we samen aan een tafel te eten. Twee vrouwen uit L, een man uit A en een man uit D. Het duurde wel even voordat we er daadwerkelijk met z'n vieren waren want man uit D kwam anderhalf uur te laat. Hopeloos verdwaald en verregend.

Het was niet erg want we zaten droog en we waren in goed gezelschap en we hadden echt helemaal geen honger en de wijn was heerlijk en het was ook al niet erg dat hij zijn mobiele telefoon niet bij zich had, want nu hadden we constant het gevoel dat hij elk moment kon binnenstappen.

Toen man uit D er om negen uur was waren we extra blij om hem te zien en wij vrouwen waren vol begrip want wij zijn de weg ook wel eens een beetje kwijt.

Zelf ben ik bijvoorbeeld heel goed in verdwalen. Mijn grootste prestatie op dat gebied was het missen van de huwelijksceremonie van een vriendin in Zeeland, gevolgd door het ontwaren van borden met Duitse plaatsnamen op weg naar het westelijk deel van Friesland, maar die middag dat ik drie collega's vanuit de auto heb gebeld omdat ik Capelle aan den IJssel niet kon vinden, die mag er ook wezen.

Onlangs is het me zelfs gelukt om met de trein te verdwalen. Onderweg naar een vestiging van ons bedrijf bij het station van Haarlem, zat ik te bellen met een vriendin, de trein stopte, ik stapte uit, liep naar beneden en stond ineens stil van verbazing want er was helemaal geen busstation. En ik moest aan de kant van het busstation het station uit. Echt geen bus te zien daar. Het was station Heemstede-Aerdenhout.

Weer naar boven, naar het perron en daar stond ik, vrouw van de wereld, op dat kleine stationnetje op de trein naar Haarlem te wachten.

Op het Haarlemse kantoor het avontuur verteld aan een mannelijke collega die verbijsterd uitriep: Dat vertel je toch niet!
Een dag of wat later dacht ik een grappig verhaal te hebben aan de lunchtafel op ons eigen kantoor maar toen reageerden twee mannelijke collega's al even verbaasd dat iemand zoiets doms durfde te vertellen.

De moraal van dit verhaal:
- mannen verdwalen ook
- ze praten er alleen niet over
- ook niet over hun andere blunders
- ze kunnen er slecht tegen als wij over onze stommiteiten vertellen
- ze hebben liever dat we op ons voetstuk blijven staan
- dat komt omdat ze zoveel van ons houden